Vesti

Raseljavanje stanara “smrdljivih zgrada” iz naselja Dr Ivan Ribar u Stepu

Sa GDS-om je do sada samo 11 porodica sklopilo ugovor o privremenom preseljenju iz naselja Dr Ivan Ribar u Stepu

U iščekivanju dolaska pojedinih porodica iz naselja Dr Ivan Ribar, izložićemo u ovom tekstu kompletnu genezu problema tzv.“smrdljivih zgrada“, koja je poslednjih nekoliko nedelja aktuelna i u javnosti.

Naime, Građevinska direkcija Srbije predložila je pre par dana stanarima „otrovnih zgrada“ u naselju Dr Ivana Ribara, preseljenje u preostale slobodne stanove u naselju Stepa Stepanović. Ovu ponudu kao mogućnost dobilo je oko 200 porodica koje su se pre nepunih godinu dana uselile u sporne zgrade. Opcija preseljenja u naselje na drugom kraju grada ponuđena je stanarima zgrada u ulici Mileve Marić Ajnštajn 80, 82, 100 i 102.

Kako saznajemo, većina stanara iz spornih zgrada odlučno odbija da se preseli u naselje Stepa Stepanović na Voždovcu, uglavnom zato što su, kupujući stan na Novom Beogradu, sami birali i lokaciju koja im je odgovarala zbog blizine posla i školovanja dece. Sa Direkcijom je do sada samo 11 porodica sklopilo ugovor o privremenom preseljenju.

© Fotografija: www.blok72.com

© Fotografija: www.blok72.com

Direkcija je u međuvremenu angažovala Laboratoriju za fizičku hemiju Instituta u Vinči za kompletno naučno istraživanje koje podrazumeva i izradu elaborata sa detaljnom prezentacijom metoda sanacije „otrovnih zgrada“. Očekuje se da njegova izrada bude gotova već polovinom septembra, kada će biti prezentovana stanarima spornih zgrada i javnosti.

Direkcija je ponudila mogućnost preseljenja stanarima naselja Dr Ivan Ribar, odmah po dobijanju preliminarnih rezultata, koje joj je dostavio Gradski zavod za javno zdravlje Beograd, 22. jula ove godine.

Direkcija se obavezala i da će za ugrožene stanare snositi troškove preseljenja, zakupa drugog stana, infostana i svih režijskih troškova.

Na sastanku stanara naselja Dr Ivan Ribar sa predstavnicima Ministarstva građevinarstva, koji je održan pre par dana, prvi put se i iz odgovorne nadležne institucije čulo da je reč o „otrovnim i smrdljivim zgradama“, a ne samo „smrdljivim“.

Inače, Republička inspekcija za zaštitu životne sredine donela je 4. avgusta odluku o privremenoj zabrani obavljanja tretmana opasnog otpada za firmu „Ekosekund“, i ona će ostati na snazi sve dok se rad operatera ne uskladi sa odredbama Zakona o upravljanju otpadom.

Toksikološke analize koje su stanari spornih zgrada izvršili na Vojnomedicinskoj akademiji, potvrdile su velike količine fenola u urinu kod većine novouseljenih stanara.

Prim. dr. Radomir Kovačević bio je jedini koji je izričito tvrdio da stanari naselja Dr Ivana Ribara udišu kancerogeni benzen, a ne fenol, kako se inače tvrdi. Dakle, benzen je materija koja prouzrokuje stvaranje fenola i hipurne kiseline u organizmu. Ove materije koje su udisale porodice u „smrdljivim zgradama“ izazivaju rak i genetske poremećaje, a kao najosetljiviji u udisanju štetnih isparenja označeni su deca i trudnice.

Ono što je zabrinjavajuće u slučaju „smrdljivih zgrada“ je to da nijedna od inspekcija nije prihvatila nadležnost da utvrdi izvor fenola. Sanitarna se pravdala objašnjenjem da ima ovlašćenja samo nad javnim objektima. Ekološka je iznela argumente da u njenu nadležnost ne spadaju građevinski materijali iz kojih fenol isparava. Građevinska inspekcija tvrdi da  je nadležna samo da utvrdi da li materijali zadovoljavaju tehničke propozicije da bi se koristili za zidanje.

Dok su inspekcije prebacivale vruć krompir od jedne od druge, Ministarstvo građevine naložilo je investitoru, Građevinskoj direkciji Srbije, da otkrije uzrok problema, i nađe način da se on otkloni. Izvođači i investitor skidaju odgovornost sa sebe, svaka od inspekcija se pravda da „nije nadležna“ za ovaj problem. Pošto su sve institucije obavile svoj deo posla, a nisu saznale i uradile ništa, gorući problem opet je vraćen u Direkciju, koja je zgrade podigla i za njih dobila upotrebnu dozvolu.

Oni obećavaju da će angažovati stručnjake i sanirati problem. Ali, kako će uspeti da saniraju problem sa kojim se još niko nije sreo u novijoj istoriji građevinarstva u Srbiji, u istoriji građevinarstva, uopšte? Kako će popraviti i sanirati zgrade, kada još uvek ne znaju tačno šta je uzrok problema i šta bi konkretno trebalo sanirati?

Podsećamo da je prvobitna tvrdnja Direkcije da štetni fenol potiče iz oplatola, premaza za zidove firme „Ekosekund“, čiji je vlasnik, Nebojša Atanacković, odbijao svaku odgovornost, pravdajući se da nije stručan za toksine i ponavljajući uveravanja da je njihov oplatol ispravan. Direkcija, takođe, nije do sada uspela da pribavi nijednu stručnu analizu koja bi potvrdila štetnost ove materije. U Zavodu za javno zdravlje, opet, tvrde da materijala koji bi mogli biti štetni po zdravlje ima nekoliko, i da su svi oni potencijalni uzročnici problema.

Postavlja se pitanje kako rešiti problem kada do danas još nije zvanično ustanovljeno šta je njegov uzrok i gde se uopšte nalazi? Kako uopšte rešiti problem koji još uvek nije prepoznat i lokalizovan?

Dok se gorući problem bude prebacivao od jedne do druge nadležne institucije i dok se konačno ne utvrdi nečija odgovornost, stanari spornih zgrada ostaće, nažalost, prepušteni sami sebi.

No, problemi koji su se desili stanovnicima naselja Dr Ivan Ribar nisu samo njihovi, to su problemi celog jednog društva, a mogli su vrlo lako, pukim sticajem okolnosti, biti i naši. Jer, vrlo lako se moglo desiti da se kancerogena materija našla i u stanu bilo kog stanara ovog naselja.

Kompletnu priču oko ove teme možete pratiti na forumu naselja Dr Ivan Ribar.

O autoru

Biljana Popović

Ostavite komentar